Willa.

Dziedzictwo architektoniczne i historyczne.

Willa

Secesyjne arcydzieło nad Zatoką Kvarner

Ta urocza secesyjna willa, zaprojektowana i zbudowana przez renomowanego rijeckiego architekta Giovanniego Marię Cureta w 1906 roku, jest wyjątkowym przykładem architektury rezydencjonalnej, która odzwierciedlała dobrobyt i sukces „belle époque” w latach ekspansji Sušaka i Fiume (Rijeki).

Jedną z najbardziej uderzających cech domu jest jego dominująca wieża centralna. Projekt domu łączy w sobie nie tylko elementy dekoracyjne wiedeńskiej secesji, takie jak obramowania okienne i kowalstwo artystyczne, ale także przyjmuje włoską, a nawet wschodnią strukturę dużych balkonów i tarasów, które wraz z wieżą zapewniają wentylację i chłód. We wnętrzach piękne piece kaflowe, parkiety i posadzki lastryko oraz matowe, przeszklone podwójne drzwi świadczą o dbałości o kaprysy zarówno gorącego lata, jak i zimowej „Bury” (wiatru bura) oraz deszczu.

Co istotne, dom od niemal 100 lat jest zamieszkany przez tę samą rodzinę Dworskich-Ružiciów, a w tym czasie służył jako kamienica czynszowa, dom rodzinny oraz honorowy Konsulat RP (jak dotąd jedyny w regionie).

Dzięki szczęśliwym zbiegom okoliczności Willa Dworski zachowała niemal wszystkie swoje oryginalne elementy, unikając jakiejkolwiek „modernizacji” aż do dnia dzisiejszego. To rzadki skarb zarówno dla historyków architektury, jak i kultury.

Ogród

Śródziemnomorski raj z widokiem na morze

Zaprojektowany po raz pierwszy w 1930 roku przez najwybitniejszego ogrodnika i architekta krajobrazu Rijeki i Sušaka, Josipa Kulfanka. Ogród składa się z trzech dużych tarasów otoczonych elegancką ścieżką schodową i opada łagodnie do morza.

Historyczny projekt

Układ ogrodu zachowuje swój oryginalny projekt z początku XX wieku, łącząc innowacyjne struktury z tradycyjną roślinnością północnego Adriatyku i rodzimym drzewostanem.

Rodzima flora

Naturalnie w naszym ogrodzie jesteśmy dumni z naszych endemicznych fioletowych irysów: „Jadranske Perunike”, które witają nas każdego roku. Wiele innych bylin, krzewów i drzew doskonale rozwija się w tym klasycznym parku willowym: obficie rosną tu wawrzyn i rozmaryn, a także szałwia i lawenda. Rozłożyste kasztanowce dają cień domowi i głównemu tarasowi, podczas gdy bugenwille, glicynie i róże wspinają się po stromych ogrodowych murach willi.

Elegancka ścieżka schodowa

Oryginalna wybrukowana ścieżka ze stopniowanymi schodami, miejscami otoczona greckimi kolumnami, prowadzi bezpośrednio do morza. Gdzie indziej małe ścieżki i płyty kamienne prowadzą ku morzu lub do zacienionych kamiennych ławek. Ścieżki są wyznaczone przez niskie murki zwieńczone otoczakami, co stanowi charakterystyczną cechę projektu Kulfanka.

Panoramiczne widoki na morze

Z tarasowych ogrodów można podziwiać panoramiczne widoki na Zatokę Kvarner, wyspy Krk, Lošinj i Cres, a także na masyw Učke, który osłania półwysep Istria.

Ogród Willi Dworski 1930 – 1960

Historyczne fotografie archiwalne naszych ogrodów na przestrzeni dziesięcioleci

Góra ścieżki (wrzesień 1935)

Dół ścieżki (1935)

Na tarasie (1938)

Juraj i pszczoły (1939)

Adaś i przyjaciel w ogrodzie (1939)

Widok na ogród (1935)

Tarasy ogrodowe (1935)

Znaczenie Willi Dworski

Czas, który się zatrzymał

Pod względem architektonicznym Willa Dworski jest pięknym przykładem budownictwa rezydencjonalnego z początku XX wieku w tym regionie. Z elementami dekoracyjnymi i projektem kowalstwa artystycznego zawdzięczającymi wiele wiedeńskiej secesji, budynek jest doskonale dostosowany do swojego położenia nad Morzem Adriatyckim. Balkony i tarasy oraz efektowna wieża na szczycie przywodzą na myśl architekturę włoską i wschodnią.

Nad Zatoką Kvarner znajduje się wiele tak pięknych domów, ale to, co jest szczególnie ważne w przypadku Willi Dworski, to fakt, że prawie nic się nie zmieniło – od mosiężnych klamek i zameczków okiennych, po piece kaflowe i dachówki, od parkietów po zielone żaluzje. Czas zatrzymał się tutaj dzięki szczęściu i okolicznościom. Wszystko jest oryginalne.